Гэтая карціна — не пра фарбу на палатне. Гэта след рукі чалавека, які прайшоў праз турму. Дзе такія адбіткі бралі не па жаданні — а як частку сістэмы.
Сёння гэты жэст — іншы. Гэта знак памяці. Знак свабоды. І знак удзячнасці.
Тады адбітак быў чорным.
Сёння я раблю яго чырвоным — на белым фоне. Як сімвал, які аб’яднаў нас усіх у 2020 годзе.
Гэтая карціна — не пра мастацтва. Гэта пра сувязь.
З вамі. З тымі, хто падтрымліваў тады і працягвае падтрымліваць цяпер.
На адваротным баку я напішу асабістыя словы ўдзячнасці — менавіта для вас.
Дзмітрый Максімчык, арт. 342 ч. 1
Памер: 24 × 18
This painting is not about paint on canvas. It is the imprint of a hand of someone who has been through prison. Where such prints were taken not by choice, but as part of a system.
Today, this gesture is different. It is a sign of memory. A sign of freedom. And a sign of gratitude.
Back then, the imprint was black.
Today, I make it red — on a white background. As a symbol that united us all in 2020.
This painting is not about art. It is about connection.
With you. With those who supported us then and continue to support us now.
On the back, I will write a personal message of gratitude — just for you.